Systematiek en taxonomie zijn oude onderwerpen. Vanaf het moment dat de eerste benoeming van de Lepidoptera plaatsvond werden de verschillende soorten ondergebracht in "Systema Naturae", een legendarisch werk van Carolus Linnaeus die in 1735 zijn eerste versie van dit systeem in boekvorm publiceerde. Aan het eind van de 18^e eeuw had Linnaeus meer dan de helft van de toen bekende microlepidoptera geordend en voorzien van een naam.
Deze gedrevenheid van Linnaeus werd mede bewerkstelligd door Charles Darwin, die aan het begin van de 18e eeuw zijn theorieën gaf over de leer van evolutie en erfelijkheid. Linnaeus baseerde zijn systeem op de uitwendige morfologische eigenschappen per vlinder, iets wat tegenwoordig heel anders verloopt.

De vorm van classificatie zorgde voor grote veranderingen. Niet alleen ontstond er op deze wijze een specialisatie van mensen per groep of taxa, ook werd de belangstelling gewekt om te letten op kleine elementen om de indeling van soorten voort te zetten.
Andere grote personen als Francis Walker zetten het werk voort en hij benoemde een grote reeks aan vliegen, wespen en vlinders. Zijn inventarisatie in verschillende landen wereldwijd had succes. In de tweede helft van de 19^e eeuw nam hij veel tijd om tabellen te schrijven om zo het onderscheid te zien tussen de vele families. Vele microlepidoptera waren ondergebracht in enkele groepen, zonder diepgaande bestudering. Walker zorgde voor een meer nauwkeurige verdeling, wat zich verder zou doorzetten aan het begin van de 20^e eeuw. Vele entomologen gingen zich bezighouden met het "ontdekken" van nieuwe soorten en het daarbij onderbrengen en verdelen van soorten per taxa.

Nieuwe ingevingen ontstonden door te letten op de kleine details als palpen, franje, vleugelvorm, poten en opbouw van de vleugels aan de hand van aderstructuren. Men kan zich wel realiseren, dat in de eerste helft van de 20^e eeuw er nog niet gewerkt werd met het maken van preparaten van genitalia.
Pas vanaf de jaren 40-50 van de vorige eeuw zou deze methode van onderzoek zijn intrede doen.
Door deze nieuwe ingevingen kwam een al maar duidelijker overzicht in de erfelijkheid van soorten, door hun verwantheid die nu goed was af te lezen aan de genitalia. De structuren en verschillen werden gedetailleerd beschreven en het zal ook niet lang meer duren, voordat de volgende determinatiewerken zich meer zouden gaan richten op de genitalia. Medvedev (ed., 1990) en zijn mede-auteurs namen veel tijd om zo, meer op basis van uiterlijke kenmerken, goede determinatiesleutels samen te stellen voor de vlinders uit de Oost-Europese regio, beter bekend als de USSR.

Een grote verscheidenheid aan lijsten in de vorm van naamlijsten en catalogen deden hun intrede, die vaak per land en regio verschillende namen en indelingen gaf. Ook werd er in de 20^e eeuw veel gewerkt met met varianten (forma's) die lijsten alsmaar langer zouden maken.
In de jaren na 1980 ontstonden er meer efficiëntere lijsten die ook op grote schaal voor meer ordening zorgden, zoals wij die uit onze West-Europese contreien kennen van Leraut (1980), De Prins (1998) en Kuchlein & De Vos (1999). Op Europees niveau verscheen de lijst van Karsholt & Razowski (1996) die op grote schaal werd gebruikt als richtlijn bij namen voor publicaties. Deze website volgt de lijst van Fauna Europaea (2007). Wereldwijd worden lijsten ondergebracht in de recente werken uit de serie van World Cataloge of Insects (1998-heden).

De systematische lijst die wij op de website tonen is voorzien van enkele wijzigingen. Oude naamgevingen die niet zijn opgenomen in Fauna Europaea (2007) zijn geactualiseerd, voorbeelden zijn de exotische soorten. Ook zijn twee nieuwe families aan de lijst toegekend die van oorsprong niet tot de microlepidoptera behoren. De Lypusidae en Psychidae worden veelal gerekend tot de macrolepidoptera, toch zijn hier de meningen vaak over verdeeld. Met het gevolg dat beide families wederom niet worden behandeld. Wegens deze reden en de nauwe verwantheid met de Tineidae is besloten deze families tot deze lijst met microlepidoptera te rekenen.